تبليغاتX
قصه های پایتخت

افسوس كه هيچ نبودمت در بودنت،

آه كه كلامم جز بخششت نخواهد بود،

خاك از آن كه دم آخرت بر صورتم نبود.

افسوس، آه و خاك كه پايان يافت خاطرات با تو بودنم.

و درود بر بزرگيت و پدرم بودنت.

جسمت را به خاك سرزمينم،

روحت را به خداي خود،

و يادت را هر گوشه با خود مي‌دارم.

 

نوشته شده توسط هوتی در ساعت 1:58 | لینک  |